GALERIE CD
TENTOONSTELLING
ARCHIEF OVER ONS NIEUWSBRIEF LINKS CONTACT NL images/buttons/CDbutton_en.gif
 

26 MAART 2006 - 6 MEI 2006
FRANCO ANGELONI
THERMAE OF ULTERIA
[Corruptibilis Hominis]

 

Franco Angeloni
FRANCO ANGELONI - THERMAE OF ULTERIA [MASSAGE BALM], 2006 - Multiple van 66 doosjes; 100 % natuurlijke ingrediënten - © Franco Angeloni

Franco Angeloni werd geboren in Rome (Italië) in 1967. Hij studeerde kunstgeschiedenis, grafisch ontwerp en drukkunst aan het Pomezia Art Institute te Rome. In 1990 verhuisde hij naar zijn huidige verblijfplaats Amsterdam (Nederland). In 1994/96 volgde hij een specialisatie aan het departement Monumental Design aan de K.A.B.K., Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag (Nederland). Recent richtte hij in Bangkok ‘StudioVEDETT’ op, waar hij momenteel de meeste werken en projecten produceert. Zijn werken en ideeën werden gerepresenteerd door diverse private galerieën en tentoongesteld in publieke instellingen en musea in Europa, Azië en de Verenigde Staten.

Tijdens de vroege jaren 1990 begon Angeloni te schilderen en te tekenen met duidelijke referenties naar het Amerikaanse abstract expressionisme van het midden van de jaren 1950. Zijn nauw contact met de Noord- Europese kunstscène en een toevallige ontmoeting tijdens een tentoonstelling in Rome met een groep van heel jonge Britse kunstenaars (Anya Gallacio, Damien Hirst, Gavin Turk, Gary Hume, C. Wyn Evans, etc., ) trok zijn aandacht omwille van hun poging om kunst terug in het “echte leven” te brengen. Dit zorgde bij Angeloni voor een transformatie van zijn persoonlijke houding ten aanzien van kunst, waar kunst voor staat, haar betekenis en haar functie. Vanaf dat moment werd leven en het beoefenen van kunst voor Angeloni één…

Angeloni’s interesse in multi-etniciteit, transformatie van territorium en lokale cultuur in het algemeen, leiden hem ertoe overal naartoe te reizen en nieuwe mensen en situaties te ontmoeten. Door “in situ” onderzoek op verschillende locaties op verschillende continenten ontwikkelt hij zijn werk. Hij streeft er dan ook naar om met kunst de communicatie tussen mensen te activeren. De laatste jaren groeide er een sterke interesse in het ontwikkelen van projecten die gebaseerd zijn op interculturele uitwisselingen.

De tentoonstelling THERMAE OF ULTERIA in Galerie CD is opgevat als een geheel met de installatie ‘Humanum est…” die tot 24 april 2006 te bezichtigen is op de tentoonstelling PERSÉVÉRANCE in het Godshuis in Sint- Laureins (België).
Humanum est…’ is opgevat als een interactieve installatie waarbij de toeschouwer, met de belofte van het winnen van een reis, aan de hand van een boormachine op zoek kan gaan naar twee sleutels die ingekapseld zijn in een muur. Met deze sleutels kan de toeschouwer vervolgens een aanzet tot de oplossing onthullen, namelijk een neontekst die verborgen zit tussen twee arduinen platen. Boven het werk hangt er echter via een kabelsysteem een derde arduinen plaat. Worden de sleutels niet binnen de termijn van de tentoonstelling gevonden, dan zorgt een timer ervoor dat de kabels knappen en de plaat het werk samen met de oplossing vernietigt.
Ondanks de Latijnse tekst op de muur, is deze installatie opgevat zonder enige specifieke referenties naar het verleden. In feite wil dit werk het belang van het reizen en het ontdekken, zowel binnen de geschiedenis als binnen het huidige leven van elk humaan wezen, alsook misschien nog belangrijker de relevantie van de fysische activiteit van het “wandelen” promoten. Met deze schijnbaar complexe installatie geeft Angeloni een ticket weg om “al wandelend” op ontdekking te gaan naar enkele vondsten die hij zelf deed op één van zijn wandeltochten in een specifieke buurt van Rome, namelijk de antieke Thermae of Ulteria.
Deze antieke thermen waren ondanks hun korte bestaan omstreeks 244 A.D. (ca. 4 jaar) heel populair dankzij hun specifieke locatie. Ze waren gelegen langs een belangrijke ader die toegang gaf tot de stad Rome aan een continue instroom van handelaars, straatventers, immigranten, soldaten, pelgrims, reizigers en ook toeristen van toen en die tegenwoordig beschouwd wordt als één van de mooiste antieke wegen in Rome. Deze thermen verschaften niet alleen een rustpauze en ontmoetingsplaats aan bovengenoemde lui, maar ook aan enkele minder bekende of zogenaamde mislukte kunstenaars, dichters, schrijvers en filosofen. Ze kwamen hier samen om te discussiëren over politiek, kunst en de culturele en andere activiteiten van de bedeelde en minder bedeelde inwoners van het toenmalige Rome. Tijdens de opgravingen van deze archeologische site in de late jaren 1800 werden er in en rond de badlocatie enkele teksten, meerbepaald graffiti op stenen en muren, blootgelegd. Het zijn deze teksten en hun ietwat ironische aard die een basis vormden voor dit project, zowel in het Godshuis als in Galerie CD.

In de tentoonstelling in Galerie CD zijn verschillende verwijzingen terug te vinden naar de installatie ‘Humanum est…’ die bedoeld zijn om een beter inzicht te bieden op het hele project. In de tentoonstelling vindt men niet alleen Latijnse teksten/tekeningen terug met een duidelijke referentie naar oude Latijnse spreekwoorden, maar ook een uitdaging voor de bezoeker om in deze spreekwoorden enkele zeer kleine mysteries te ontrafelen. Het werk van Angeloni verklaart immers nooit iets “tot in de details’, maar draait eerder om de geste van het “geven”.
Het is volgens Angeloni net de bedoeling om de toeschouwer die op zoek is naar de “ene betekenis” van het werk in moeilijkheden te brengen, in verwarring te brengen. Dit is dan ook het enige juiste pad… Hier gaat bovendien ook een zekere ironie schuil.
Ook in de voorkamer van de galerie verbergt het neonwerk ‘Amobilicud humanum est’ in het eerste woord, dat op het eerste zicht lijkt op een echt Latijns woord, een anagram. Enkel door de letters in de juiste volgorde te plaatsen, vindt men het sleutelwoord om het werk te begrijpen en vervolgens de “directe” referentie naar de mensheid en het leven.

Alle materialen, objecten, elektronische systemen, timers, muren, stenen, munten en de verschillende referenties naar de fysieke activiteit zoals het boren in de muur, het openmaken van de sloten, de vliegreis naar Rome, de wandelzoektocht naar de Thermae of Ulteria,… zijn uiteindelijk bedoeld om het begrijpen van dit project voor de toeschouwer tot een moeilijk en hard proces te maken en om de wens om een reis naar “ergens” te winnen tot een motivatie te maken om na te denken over de geschiedenis.

Waarom willen we een reis winnen? Uiteindelijk weten we allemaal dat reizen één van de “grootste vluchten” zijn die de mensheid ooit heeft uitgevonden. Denken over verafgelegen plaatsen heeft ons altijd doen geloven dat een andere al dan niet betere wereld zou bestaan. Pascal zou zeggen: …het grootse probleem in onze maatschappij nu? Het feit dat mensen de deur van hun huizen achter zich willen toetrekken en zien wat er elders gebeurt. Zo doende realiseren ze echter niet dat ze met hun interactie met de buitenwereld zeker en vast enkele moeilijkheden en/of problemen zullen veroorzaken... en meer…

 

^Terug naar boven

 

Copyright © 2009 Galerie CD